خانه / مطالب آموزشی / بتن و آرماتور بندی

بتن و آرماتور بندی

User Rating: ۳٫۸۳ ( ۲ votes)

اجزا تشكيل دهنده بتن : 

ماسه : 

        دانه هاي به قطر ۰۶,۰ تا ۲ ميلي متر را ماسه مي نامند. ماسه براي تهيه انواع ملاتهـا و بـتن و آجرهـايماسه-آهكي به كار مي رود .  

انواع ماسه : 

ماسه طبيعي ، بسته به منبع اصلي تهيه آن ، به چند دسته تقسيم مي شود : 

  • ماسه كوهستاني  ( سيلي ) : 

     در حوالي بستر اوليه رودخانه ها به دست مي آيد ، اين نوع ماسه تيز گوشه و داراي سطوحي خشن است كهباعث چسبندگي بهتر به سيمان مي شود .  

  • ماسه رودخانه اي : 

     كه مدت طولاني تحت تاثير حركت آب قرار گرفته است. اين نوع ماسه گردگوشـه اسـت و سـطوحي صـافدارد . 

  • ماسه بادي : 

     از دانه هاي بسيار ريز تشكيل مي شود و براي تهيه بتن مناسب نيست . 

  • ماسه شكسته : 

     از خرد كردن گرانيت ، سنگ آهك متراكم و سنگهاي متراكم ديگر بدست مي آيد. دانه هاي اين ماسه تيـزگوشه است و سطوح بسيار خشن دارد و براي تهيه بتن مناسب است . 

ماسه اي كه در تهيه بتن بكار مي رود بايد تميز باشد و لاي ذرات ريز موجود در آن نبايد از مقـادير زيـر تجـاوزكند :    

  • در ماسه طبيعي و يا ماسه بدست آمده از شن طبيعي ۳ درصد حجم 
  • در ماسه تهيه شده از سنگ شكسته ۱۰ درصد حجم 

شن : 

        دانه هاي درشت تر از ۲ ميلي متر را شن مي نامند. شن طبيعي از رودخانـه هـا بدسـت مـي آيـد. شـنرودخانه اي معمولا با ماسه مخلوط است و آنها را با سرند كردن جدا مي كنند و معمولا در اثر سايش آب ، گـردو داراي سطوح صاف است . 

انواع شن : 

شن بسته به شكل به انواع زير تقسيم مي شود : 

  • شن هاي زبري كه شبيه خرده سنگ است . 
  • شن هاي گرد و داراي سطوح صاف ( شن نخودي و بادامي ) 
  • شن هاي سوزني كه طولشان بيش از سه برابر عرض يا ضخامتشان است . 
  • شن هاي پولكي كه عرضشان بيش از سه برابر ضخامتشان است . 
  • شن هاي ريز كه شبيه سنگ شكسته است و براي تهيه بتن مناسب تر است . 

انبار كردن شن و ماسه : 

        شن و ماسه را بايد به نحوي انبار كرد كه مواد خارجي و زيان آور آنها را آلوده نكند. شن و ماسـه را بايـدبرحسب اندازه دانه هاي آنها در محلهاي مختلف انبار كرد . 

سيمان : 

        سيمان فراورده اي است كه بيشترين مواد تشكيل دهنده آن عبـارت اسـت از آهـك و سـيليس و خـواصعمده آن اين است كه با آب تركيب مي شود و گيرش آن در هـوا و داخـل آب صـورت مـي گيـرد. سـيمان دراختلاط با شن و ماسه آب سفت و سخت شده و جسمي يكپارچه تشكيل مي دهد . 

انواع سيمان : 

نوع ۱ – سيمان پرتلند معمولي : 

     اين سيمان در كارهاي عمومي نظير ساختن اسكلتهاي بتن آرمه ، پل ها ، قطعات پيش ساخته بـتن آرمـه ،جدول خيابانها ، ملاتها ، اندودها و پي ساختمانهايي كه امكان حمله سولفاتها وجود ندارد مصرف مي شود . 

نوع ۲ –سيمان اصلاح شده : 

     سيمان نوع ۲ يا سيمان با حرارت متوسط ، در برابر حمله سولفاتها از سيمان معمولي مقـاوم تـر اسـت و درمواردي كه آب زيرزميني حاوي كمي سولفات است مصرف مي شود. بعلاوه چـون گرمـازايي ايـن نـوع سـيمانهنگام آبگيري كمتر از سيمان معمولي است در بتن ريزي هاي حجيم و بتن ريزي در هواي گرم نيز بـه مـصرفمي رسد . 

نوع ۳ –سيمان زودگير : 

     سيمان نوع ۳  يا سيمان با تاب زياد را در مواقعي كه بارگذاري بايد مدتي كوتـاه بعـد از بـتن ريـزي صـورتگيرد يا بخواهند قالب ها را زودتر بردارند استفاده مي شود يا بهنگام بتن ريزي در هـواي سـرد بـه مـصرف مـيرسانند . 

نوع ۴ –سيمان با حرارت كم : 

     اين نوع سيمان در ساختن بتن هايي بكار مي رود كه وجود حرارت هيدراسيون كم براي آنها ضروري است وغالبا در بتن ريزي هاي حجيم به ويژه در فصول گرم به مصرف مي رسد . 

نوع ۵ –سيمان ضدسولفات : 

     اين نوع سيمان در ساختن بتن هايي بكار مي رود كه وجود مقاومت زياد در برابر سولفاتها براي آنها ضرورياست و براي مصرف در بخشهايي از ساختمان كه شديدا در معرض حمله سولفاتها باشد مناسب است . 

سيمان تراس : 

     سيمان تراس را از آسياب كردن ۲۰ تا ۴۰ درصد نرمه سنگ تراس با ۸۰ تا ۶۰ درصد كلينكر سيمان پرتلندتهيه مي كنند و آن را در ساختمانهاي آبي ، دريايي و براي سدسازي و در پي هاي حجـيم ، موزاييـك سـازي وغيره كاربرد دارد . 

درجه حرارت سيمان : 

        بالا بودن دماي سيمان ، دماي بتن را افزايش مي دهد كه اين امر موجب تـسريع عمـل آبگيـري ، سـختشدن فوري ، بالا رفتن نياز به آب و نهايتا آثار نامطلوب بر روي مقاومت و جمع شدگي خميري بتن خواهد شد.

بنابراين تحت هيچ شرايطي نبايد درجه حرارت سيمان هنگام اختلاط از ۷۷ درجه سانتيگراد تجـاوز نمايـد و درهواي گرم بايد از مصرف سيمان نوع ۳ و نوع مشابه آن خودداري نمود . 

حمل نقل و انبار كردن سيمان : 

سيمان را مي توان در واگن هاي سربسته يا ظروف و باركشهاي مخصوص يا كيسه هاي كاغذي چند لايه حمـلو نقل كرد .  

در موقع حمل و نقل سيمان بايد براي جلوگيري از پخش گرد آن در هوا مقررات ايمنـي ويـژه اي را بـه مرحلـهاجرا گذاشت و بخصوص براي پيشگيري از ورود آن به دستگاه تنفسي بايد در محلهايي كه در آنجا سيمان حملو نقل انبار مي شود دستگاههاي تهويه قرار داد . 

رطوبت عامل خطرناكي براي سيمان است و بايد سيمان را در برابر آن حفاظت نمود. رطوبت موجود در هـوا بـهتدريج باعث گرفتن سيمان و توليد كلوخه مي شود و گاهي اوقات كلوخه ها به حدي سخت مي شـود كـه نمـيتوان آنها را با فشار انگشتان خرد كرد. سيمان حاوي اين كلوخه هاي سخت شده را نمي توان براي ساختن بتنبه مصرف رساند زيرا علاوه بر ديرگير شدن باعث كاهش مقاومت بتن مي شود . 

در كارگاههايي كه كارهاي پراكنده دارند و مقادير كم سيمان در نقاط مختلـف مـورد نيـاز اسـت ،  كيـسه هـايسيمان اجبارا بايد در فضاي باز انبار شوند. در اين صورت كف محلي كه سيمان روي آن چيده شود بايد خشكو دست كم ۱۰ سانتي متر از اطراف خود بالاتر باشد. استفاده از تخته و آجر براي بالا آوردن بستر و ورقـه هـايپلاستيكي براي خشك نگهداشتن كف مفيد است . 

كيسه هاي چيده شده بايد با روكش پلاستيكي  پوشيده شوند. در هر حال نگهداري سيمان به اين ترتيب نبايدبراي مدت طولاني ادامه داشته باشد .  

در كارهاي بزرگتر كه قرار است سيمان پاكتي مصرف شود ، كيـسه هـاي سـيمان بايـد در انبارهـاي مخـصوصنگهداري شوند. سقف ، ديوار و كف انبار بايد كاملا نم بندي شده و كيسه هاي سيمان به فاصله دسـت كـم ۳۰ سانتي متر از ديوار چيده شوند . 

انبار كردن كيسه ها بايد به نحوي باشد كه دستيابي به هر محموله براي مصرف و بازرسي يا آزمايش آسان باشد. كيسه هايي كه زودتر وارد انبار شده اند بايد زودتر از بقيه به مصرف برسند . 

نگهداري سيمان فله فقط در سيلو مجاز است ،هنگام تغيير نوع سيمان،  سيلوها بايد كاملا تميز شوند . 

نگهداري و ذخيره سيمان در نقاطي كه رطوبت نسبي هوا از ۹۰ درصد بيشتر باشـد نبايـد در كيـسه بـيش از ۶ هفته و در سيلوهاي مناسب از ۳ ماه تجاوز كند. سيماني كه براي مدت زياد انبـار شـود ممكـن اسـت بـصورتكلوخه هاي فشرده درآيد. اينگونه سيمان را مي توان با غلتاندن كيسه روي كف اصلاح نمود ، چنانچه بـا يكبـارغلتاندن كلوخه ها باز شود سيمان قابل مصرف است و گرنه بايد آزمايش مقاومت استاندارد به منظور اطمينان ازمرغوبيت سيمان به عمل آيد . 

آب مصرفي در بتن : 

        آبي كه در بتن مصرف مي شود بايد آشاميدني باشد و داراي جسم هايي كه به بتن آسيب برسانند نباشد.

گندابها ، پسابها ، فاضلاب شهرها ، آب مردابها و اين جور آبها را نبايد در ساختن بتن مصرف كرد . 

اندازه آبي كه در ساختن بتن به مصرف مي رسد بستگي به شلي و سفتي بتن ، درشتي سـنگدانه هـا ، نمنـاكيسنگدانه ها ، زبري رويه سنگدانه ها ، شكل سنگدانه ها ، گرما و خشكي هوا هنگام ساختن بـتن دارد. هـر چـهبتن سفت تر و سنگدانه ها درشت تر ، رويه سنگدانه ها نمناكتر ، صـافتر و سـنگدانه هـا گردتـر باشـند ، بـرايساختن بتن به آب كمتر نياز است .اندازه آبي كه در ساختن بتن به مصرف مي رسد . به دو صورت داده مي شود  يكي به وزن سيمان و بتن و ديگري به وزن جسم هاي جامد بتن سيمان و سنگ.  

     هر چه در ساختن بتن بيشتر آب مصرف شود ، تاب بتن كاهش مـي يابـد. كمـي و زيـادي رطوبـت و تـر وخشك شدن متوالي مي تواند باعث انهدام و تخريب كارها شود . ناخالصي هاي موجـود در آب اخـتلاط نـه تنهـاممكن است بر زمان گيرش ، تاب و حجم اثر بگذارد بلكه مي تواند سبب شوره زدگـي يـا خـوردگي آرماتورهـا وساير اقلام فلزي مدفون در بتن شوند . 

     مصرف آبي كه داراي خزه است براي ساختن بتن مناسب نيست. آب گل آلود را بايد قبل از مصرف از ميـانحوضچه هاي ته نشين گذراند و يا با روشهاي ديگر تصفيه كرد تا مقدار لاي و رس آن كاهش يابد . 

     ذرات جامد معلق و محلول موجود در بتن آرمه در شرايط محيطي شديد حـداكثر ۱۰۰۰ ppm مـي توانـدباشد و در شرايط محيطي ملايم ۲۰۰۰ ppm . 

     آب دريايي كه تا مقدار ۳۵۰۰ ppm   نمك هاي محلول دارد به عنوان آب اختلاط بتن بدون ميلگـرد مـيتوان مصرف كرد .   

     در مواردي كه منابع آب در يك منطقه محدود و بهاي تمام شده آن گران باشد ممكن است با اتخاذ تدابيريمانند استفاده مجدد از آبهاي مصرف شده ، بازيافت پسابها و فاضلابهاي تصفيه شده نيز تمـام يـا قـسمتي از آبمورد نياز كارگاههاي ساختماني را فراهم نمود . 

     آب مصرفي بتن نبايد گرم باشد. گرم بودن آب علاوه بر بالا بردن درجه حرارت مخلوط بتن باعث بالا رفـتنمصرف آب مي شود كه اين امر نهايتا موجب كاهش مقاومت خواهد شد. با اضافه شدن هر ۱۰ درجه به حـرارتآب ميزان اسلامپ ۲۰ تا ۲۵ ميلي متر كاهش مي يابد و از اينرو آب مصرفي بايد كاملا خنك بـوده و در صـورتلزوم توسط يخ خنك شود . 

مراقبت ، محافظت و عمل آوردن بتن : 

      مراقبت بتن بطور خاص شامل تمهيداتي است كه اجازه مي دهنـد سـيمان موجـود در بـتن بـه مـدت لازممرطوب بماند بطوريكه ذرات سيمان بتوانند تا آنجا كه مقدور است با آب تركيب شده و هيدراته شوند . 

      محافظت بتن به تمهيداتي گفته مي شود كه مانع اثر نامطلوب عوامل خارجي بر روي بتن جوان مي شوند.

اين عوامل عبارتند از : شسته شدن سيمان بتن با باران يا آب جاري ، سرد شدن سريع يا يخ زدن بتن ، لرزش ،ضربه ، سرد شدن نامتجانس بتن و … عمل آوردن عبارت است از تسريع گرفتن و سخت شدن بـتن بـه كمـكحرارت . 

مراقبت از بتن با آب : 

      مي توان با ايجاد لبه هايي روي بتن ريخته شده به ارتفاع ۲ تا ۳ سانتي متر و ريختن آب روي بتن بطـوريكه آب به ضخامت ۲ سانتي متر روي بتن قرار بگيرد و نيز با پاشيدن ذرات ريز آب از درون آبفشانها و تر كـردنسطح بتن ، مراقبت مستقيم با اب را به انجام رسانيد . 

مي توان از پارچه كرباسي كلفت يا گوني كه رطوبت را به مدت طولاني در خود نگـه ميـدارد بـراي خـيس نگـهداشتن بتن استفاده كرد. پارچه بر روي بتن قرار گرفته و آب روي آن ريخته مي شود. قبل از قرارگيري پارچـهبايد بتن بقدر كافي سفت شده باشد تا پارچه به بتن نچسبد . 

نگهداري بتن : 

        سيمان موجود در بتن ريخته شده در مجاورت رطوبت بايد سـخت شـده و دانـه هـاي سـنگي موجـود درمخلوط را بهمديگر چسبانيده و مقاومت بتن را به حداكثر برساند بدين لحاظ مي بايد از خشك شدن سريع بتنجلوگيري نموده و آنرا از تابش شديد آفتاب و وزش بادهاي تند محفوظ نگاه داشت و سطح آنرا حداقل تـا هفـتروز مرطوب نمود. (اين مدت براي بتن با سيمانهاي زودگير سه روزه است )براي اينكار بهتر است كه روي بـتنتازه ريخته شده را با گوني يا كاغذ پوشانيده و اين پوشش را مرطوب نگه داريم بهتر است بعـد از۳ تـا ۴ سـاعتبعد از بتن ريزي شروع به آب دادن روي آن بنمائيم زيرا در غير اين صورت سطح آن ترك خورده و موجب نفوذهوا به داخل بتن شده و آرماتور بكاررفته در بتن در معرض خورندگي واقع گرديده و موجب ضعف قطعه خواهـدشد . 

بتن تازه ريخته شده نبايد در معرض بارانهاي تند قرار گيرد زيرا باران دوغاب سيمان و مصالح ريزدانه را شسته وسنگهاي درشت را نمايان خواهد نمود. در موقع بارندگي بهتر است بتن ريزي متوقف گرديده و بتن ريخته شدهرا از آسيب باران محفوظ نمود مثلا روي آنرا با نايلون پوشانيده و آب باران را به خـارج از سـطح بـتن راهنمـاييكرد .  

شبكه ميلگرد كف پي : 

        بتن نيز مانند بيشتر مصالح ساختماني نيروي كششي را تحمل نمي كند. بهمين دليـل در قطعـات بتنـيدر ناحيه اي كه الياف بتن تحت تاثير نيروي كششي مي باشند ميلگردهاي فولادي قـرار مـي دهنـد تـا نيـرويكششي را تحمل كند. در پي ها الياف نزديكتر به زمين تحت تاثير بيـشترين نيـروي كشـشي واقـع مـي شـوندبهمين علت يك شبكه از ميلگرد در پايين پي قرار مي دهنـد. قطـر ميلگـرد و فاصـله آنهـا از همـديگر بوسـيلهمحاسبه بدست مي آيد . 

آرماتورگذاري : 

      ميلگردهاي مصرفي بايد نو ، تميز، بدون هيچ گونه آلودگي نظير چربي ها ، ذرات بـتن ، گـرد و خـاك و يـامواد زائد ديگر باشد. ميلگردها قبل از مصرف بايد كاملا پاكيزه باشند تا خللي به پيوستگي بتن و ميلگردها واردنشود. مقطع ميلگرد مصرفي نبايد به علت زنگ زدگي تضعيف شده باشد . استفاده از ميلگردهـاي زنـگ زده بـهشرطي مجاز است كه اولا زنگ زدگي قبلا با برس يا وسايل مشابه مورد قبول پاك شود ، ثانيا قطر ميلگـرد پـساز برس زدن حداكثر ۵,۰ ميلي متر كاهش يابد . 

      ميلگردهاي مصرفي در بتن بصورت ميلگرد سـاده يـا آجـدار تهيـه مـي شـوند. توصـ يه مـي شـود تمـاميميلگردهاي مصرفي در بتن( به استثناي خاموت ها) از نوع ميلگرد آجدار باشند . قطـر اسـمي ميلگـرد سـاده ،قطري است كه در برگ شناسايي آن ذكر مي شود و معادل قطر دايره اي است كـه مـساحت آن برابـر مـساحتمقطع عرضي ميلگرد باشد. در مورد ميلگرد آجدار قطر اسمي معـادل قطـر اسـمي ميلگـرد صـاف هـم وزن آناختيار مي شود . 

حمل و انبار كردن ميلگردها : 

      آرماتورها به صورت كلاف ، شاخه ، شبكه هاي جوش شده يا بافته شده در كارخانـه ، تحويـل مـي شـوند.

ميلگردهاي مصرفي در بتن بايد بدون خم شدگي تحويل كارگاه شوند ، معمولا ميلگردهاي به قطر ۶ ميلي متر وكمتر بصورت كلاف تحويل مي شوند . 

      مصرف ميلگردها باقطرهاي بالاتر از ۶ ميلي متر بصورت كلاف مجاز نيست مگر اينكه وسيله مناسـبي بـرايبازكردن كلاف ها در كارگاه وجود داشته باشد و قطر كلاف بيش از ۲۰۰ برابر قطر ميلگرد باشد . 

      در تمام مدت حمل ، تخليه ، نگهداري و كارگذاري ميلگردها بايد آنها را در مقابل هرگونه زنگ زدگي  و يـاديگر آسيب هاي فيزيكي و شيميايي محافظت نمود. ميلگردها نبايد در تماس با خاك يـا مـصالحي باشـند كـهرطوبت را در خود نگه مي دارد و عموما نبايد ميلگردها بـراي مـدت طـولاني در معـرض بـاران و بـرف و هـوايمرطوب قرار گيرند . در كارگاه بايد ميلگردها را بر حسب قطر و طبقه آنها مجزا و انبار نمود . 

      به هنگام حمل و تخليه بايد دقت شود كه آرماتورها خصوصا شبكه جوش شده از صدمات مكانيكي يا تغييرشكل ها خميري ، ضربه ناشي از پرتاب از ارتفاع و غيره مصون بوده و از گـسيختگي جـوش هـا در شـبكه هـايجوش شده جلوگيري شود . 

بريدن و خم كردن آرماتور : 

    بريدن و خم كردن آرماتور بايد مطابق نقشه ها و مشخصات اجرايي در كارگاه پيمانكار يا كارخانه توليدكنندهانجام شود. انتخاب تجهيزات بريدن و خم كردن ، شعاع انحنا ميلگرد و خم كردن بايستي به درستي انجام شـود. بريدن ميلگردها بايد با وسايل مكانيكي صورت گرفته و خم كـردن آرمـاتور بايـد بـه روش سـرد انجـام شـود.

استفاده از حرارت براي خم كردن فولاد مجاز نيست . 

خم كردن ميلگردهاي داخل بتن نظير ميلگردهاي انتظار يا بازكردن ميلگردهاي خم شده مجاز نيـست مگـر درمواردي كه در نقشه هاي اجرايي پيش بيني شده باشد. در اين موارد براي شكل دادن مجدد بايد به ويژگيهـايفولاد مصرفي توجه شود . باز و بسته كردن خمها به منظور شكل دادن مجدد به هيچ وجه مجاز نيست . 

در دماي كمتر از ۵- درجه خم كردن ميلگردها مجاز نيست . 

بستن و كار گذاشتن آرماتورها : 

      هنگام نصب ، ميلگردها بايد عاري از هرگونه آلودگي باشند و كليه آلودگيها بايد قبل از نـصب و كارگـذاريميلگردها زدوده شود و تا شروع مرحله بتن ريزي از آلودگي ها محفوظ بماند. آرماتورها با توجه به قطر ، طول وشكل بايستي  در محلهاي تعيين شده به نحوي مستحكم و ثابت شوند كه هنگام بـتن ريـزي هيچگونـه تغييـر وجابجايي در آنها صورت نگيرد . 

به منظور كنترل و تامين پوشش بتن مي توان از قطعات بتني (لقمه ها) 

يا خرك هاي فلزي به ابعاد ، مقاومت و تعداد لازم استفاده نمود. لقمه هاي بتني بايـد داراي مفتـول بـوده و بـااستفاده از اين مفتول ها به ميلگردهاي اصلي  كاملا محكم شوند. استفاده از قطعه سـنگ ، لولـه هـاي فلـزي وقطعات چوب براي نگهداري ميلگردها و تامين پوشش بتن مجاز نيست . 

     وصله كردن آرماتورها : 

حتي الامكان بايد ميلگردهاي مصرفي به صورت يكپارچه باشند . تمـام اتـصالات ميلگردهـا بايـد در نقـشه هـاياجرايي منعكس گردد و تعداد اتصالات به حداقل ممكن كاهش يابد. در صورتي كه وجود اتصال اجتناب ناپـذيرباشد. اين اتصالات بايد در مقاطعي قرار داده شوند كه تنش وارده بر عضو يا قطعه بتني حداقل باشد و از تمركزتمامي وصله ها در يك مقطع نيز خودداري شود . 

در قطعات تحت خمش و خمش توام با فشار نبايد بيش از نصف ميلگردها در يك مقطه وصله شوند . در صـورتوجود كشش يا كشش ناشي از خمش حداكثر ۳/۱ ( نسبت ۱ به ۳ ) ميلگردها در يـك مقطـع را مـي تـوان بـهوسيله پوششي وصله نمود . وصله كردن ميلگردهاي تحتاني قطعات خمشي در وسط دهانه يا نزديك به آن و يـاميلگردهاي بالايي قطعه خمشي روي تكيه گاه يا نزديك آن مجاز نيست. بطور كلي هر وصله بايد ۴۰  برابر قطرميلگرد ، با وصله مجاور فاصله داشته و در يك مقطع قرار نگيرد . 

جوشكاري آرماتور : 

        اتصال ميلگرد ها از طريق جوشكاري با روش نوك به نوك ، خميري يا جوش ذوبي بـا الكتـرود بـا دسـتوروموافقت قبلي مهندسين مشاور مجاز مي باشد . در اين خصوص رعايت ضوابط آيين نامه بتن ايران الزامي است         اتصال جوشي ميلگرد سرد اصلاح شده جز با روشهاي خاص ، مناسب و تحت كنترل دقيق مجاز نمي باشد .

در صورتي كه براي هر نوع فولاد ، الكترود مخصوص و روش جوشكاري مناسب اختيـار شـود مـي تـوان از روشاتصال جوش ذوبي استفاده نمود . 

پوشش محافظ بتني روي ميلگرد : 

        پوشش بتني ميلگردها عبارت است از حداقل فاصله رويه ميلگـرد اعـم از طـولي و عرضـي تـا نزديكتـرينسطح بتن . فرد مجري بايد نهايت دقت را در نصب ميلگرد و نيز ريختن و متراكم نمودن بتن بـه عمـل آورد تـاباعث جابجايي و تغيير محل آرماتورها نگردد . ضخامت و پوشش بتن نبايد از قطـر ميلگردهـاي مـصرفي كمتـراختيار شود .ضخامت پوشش هيچ گاه نبايد از حد اكثر قطر شن مصرفي( براي شن تا قطر ۳۲ ميلي متر) كمتر اختيار شود. در مورد شن بزرگتر از ۳۲ ميلي متر ضخامت پوشش حداقل مساوي قطر بزرگترين شن به اضافه ۵ ميلي متر اختيار مي شود . 

در صورتي كه بتن مستقيما روي خاك ريخته شود و بطور دائم در تماس با خـاك باشـد بايـد حـداقل ضـخامتپوشش ۷۵ ميليمتر اختيار شود . اگر سطح بتن نقش دار باشد ضخامت پوشش از عمق فرورفتگي انـدازه گيـري مي شود . 

درباره ی admin

حسین احمدی کارشناس ارشد مهندسی عمران - مهندسی سازه ساکن تبریز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *